Ciągle zaczynam od nowa.
Ciągle to samo.
Chcę się zmienić.
I na chciejstwie się kończy.
Znów powzięłam postanowienia noworoczne.
I są identyczne jak te z zeszłego roku.
I sprzed dwóch lat.
I sprzed trzech.
Może już zawsze zostaną takie same.
Może powinnam je wydrukować i powiesić na ścianie.
I podpisać.
Rzeczy, których w życiu nie zrobię.
Cele, których nigdy nie osiągnę.
Marzenia, które na zawsze zostaną marzeniami.
I patrzyć na nie.
I się zachwycać.
I uśmiechac się do nich.
Bo są takie piękne.
I takie nieosiągalne.
I takie płaskie.
I takie czarno białe.
Zwykłe.
Arialem napisane.
Kompletnie obce literki układające się w dziwne zdania.
Modlitwa.
Do odklepania.
Do zmówienia przed snem.
Bez Amen.
Bez
Amen.